Gdy w Chicago Mo Farah ustanawiał nowy rekord Europy, a Suguru Osako nowy rekord Japonii, 15-letnia Tierney Wolfgram z Woodbury zadebiutowała w maratonie Twin Cities, kończąc zmagania z wynikiem 2:40:03 i zajmując szóste miejsce wśród kobiet. Osiągnięty czas określony został jako nowy rekord w kategorii wiekowej.

Poprzedni należał do Jung-Sook Lee (2:40:48) i ustanowiony został w 1986 r. Jednak wg statystyk The Association of Road Racing Statisticians (ARRS), szybciej ten dystans pokonała Chinka Mei-yu Shen w 2002 r. W wieku 15 lat i 213 dni uzyskała wynik 2:29:41. Ta sama zawodniczka w kolejnych latach dystans maratoński pokonywała już w czasie 2:44-2:56.

Debiutująca w maratonie Wolfgram była nawet liderką na początkowych etapach biegu. Pierwsze 5 km pokonała w czasie 17:32, z 33 sekundową przewagą nad kolejnymi zawodniczkami. 10 km minęła z rezultatem 35:42, ale rywalki traciły do niej już tylko 9 s. Po tym dystansie Wolfgram spadła ostatecznie na 5. lokatę, ale półmaraton pokonała w rekordowym dla niej czasie 1:16:35. Dziennikarzom przyznała, że chciała się sprawdzić i póki co zamierza się skupić na dalszej części sezonu.

37. Maraton Twin Cities, który rozpoczyna się w Minneapolis i kończy w St. Paul, bywa uznawany za najpiękniejszy maraton miejski w USA. Tegoroczną edycję ukończyło 7159 osób (3973 mężczyzn i 3186 kobiet). Maraton dopuszcza starty młodszych zawodników. Organizatorzy Maraton Twin Cities przeprowadził badanie zawodników od 1982 roku do 2007 roku i odkryli, że z 310 młodych zawodników, w wieku od 7 do 17 lat, którzy ukończyli wyścig, tylko cztery osoby wymagały odwiedzenia namiotu medycznego. Stawka ta była o połowę niższa niż u dorosłych, którzy ukończyli wyścig.

16-latka na Igrzyskach Olimpijskich

Od zawsze pojawia się dyskusja czy nie za wcześniej na starty na dystansach maratońskich? Tierney nie jest jedynym przypadkiem. W 1984 r. w pierwszym roku maratonu olimpijskiego kobiet USA reprezentowała Cathy O’brien, 16-letnia wówczas zawodniczka, która była niepokonana w rywalizacjach na krótszych dystansach. Zapytana przez swoich trenerów czy chce spróbować, zgodziła się. Musiała tylko uzyskać czas kwalifikacyjny (wówczas było to 2:51). W maratońskim debiucie w Hampton odniosła zwycięstwo z czasem 2:45:16. Na Igrzyskach Olimpijskich zaskoczyła. Wszystko wskazywało na to, że młoda zawodniczka miała szanse zawalczyć o miejsce na podium. Ostatecznie osłabła, ale i tak zajęła wysokie dziewiąte miejsce z czasem 2:34:24. Wiosną 1987 roku, dwa lata po ukończeniu szkoły średniej O’Brien spojrzał na swoje szkolne doświadczenie, mówiąc – „Wyścigi były dobre i złe. Tak duży kilometraż w młodym wieku naprawdę ryzykował moje wypalenie. Ukończyłem szkołę średnią, i naprawdę potrzebuje przerwy. To było za dużo, za szybko, za wcześnie.” Cathy nie odpuściła jednak biegania, reprezentowała swój kraj na kolejnych Igrzyskach Olimpijskich 1988 i 1992 r. W rozmowach z dziennikarzami przyznała, że być może lepiej by było, gdyby starty w maratonie rozpoczęła od Igrzysk w 1988 r. w wieku 20 lat.

Wielkie rozczarowanie

Taki wiek narzuca obecnie IAAF dla startujących m.in. na Igrzyskach Olimpijskich na dystansie w maratonie. Zmiana przepisów była wielkim rozczarowaniem dla Alana Hadley. W pewnym momencie mówiono o niej coraz głośniej w lokalnej społeczności biegaczy, ponieważ była tak chuda, młoda, i tak niesamowicie szybka, a wykonywane przez nią treningi były niezwykle obciążające jak dla tak młodej osoby. W wieku 13 lat pokonywała średnio 55 mil tygodniowo, W 2012 r. było to już 95-100 mil. Wówczas sam Bernard Lagat zwrócił uwagę, że jej obciążenia są o 20-25 mil większe niż jego. W tym samym roku Alana wygrała półmaraton w Dasani Myrtle Beach z nowym rekordem trasy 1:16:41. W 2013 roku, w wieku 16 lat, zajęła czwarte miejsce w Indianapolis Monumental Marathon (w 2:41:55), aby stać się drugą najmłodszą kobietą, która kiedykolwiek zakwalifikowała się do drużyny na Igrzyska Olimpijskie.  Następnie w 2014 roku, w wieku 17 lat, wróciła i wygrała maraton w Indianapolis z nowym rekordem trasy 2:38:34. W listopadzie 2015 roku weszła do New York City Marathon jako najmłodsza wśród elity biegaczek. Ostatecznie jednak zeszła z trasy po 15 milach z powody bólu kostki. DNF przy jej nazwisko pojawiało się na kolejnych biegach. Na jej ojca spadła fala krytyki za wyniszczanie córki. Ona sama nie bardzo radziła sobie z presją hejterów. Na jakiś czas porzuciła bieganie. Nigdy nie skorzystała ze stypendium sportowego uczelni, bo preferowała starty na dłuższych dystansach. Lubiła je znacznie bardziej – jak przyznawała. Aby móc się utrzymać na studiach zaczęła pracować. W ubiegłym roku przyznała, że od biegania chce wrócić, do tego co sprawiało jej radość.

Dzieci na maratonach

Co jakiś czas słyszy się o dzieciach startujących na dystansie maratonu. W historię USA zapisała się m.in. Mary Etta Boitano, która w latach 70-tych ustanawiała rekordy w kategoriach wiekowych. W wieku od 6 do 13 lat wystartowała w ponad 40. maratonach. Mając niecałe 8 lat uzyskała wynik 3:57:42. Jej rekord życiowy to 3:01:15.

Czy maraton jest dobry dla dziecka? Wielu opowiada się, że to zależne jest od wielu czynników. Warto jednak mieć na uwadze potencjalne ryzyko:

  • urazów związanych z nadmierną eksploatacją, szczególnie w organizmie, który wciąż rośnie.
  • stresu psychologicznego związanego z tak wyczerpującym dystansem.
  • problemów związanych z odżywianiem, takich jak zaburzenia odżywiania i niedobory kalorii.

Wyniki kategorii dziewcząt wg ARRS:

Wiek Wynik Zawodniczka Rok ustanowienia
 6 lat 285 dni 4:27:32 Mary Etta Boitano (USA) 1969
 7 lat 284 dni 3:57:42 Mary Etta Boitano (USA) 1970
8 lat 354 dni 3:13:24 Tabitha Francks (USA) 1983
9 lat 182 dni 3:11:01 Julie Mullin (USA 1976
10 lat 180 dni 2:58:01 Julie Mullin (USA) 1977
11 lat 116 dni 2:49:21 Carrie Garritson (USA) 1988
12 lat 161 dni 2:54:03 Manuela Zipse (GER) 1986
13 lat 304 dni 2:44:03 Kyung-Hee Lim (KOR) 1987
 14 lat 105 dni 2:33:08 Xin Wei (CHN) 2002

Źródło: https://arrs.run/SA_Mara.htm