Jedna z najstarszych, a jednocześnie w Polsce najmniej znanych marek biegowych w tym roku obchodzi swoje 120-lecie funkcjonowania. Marki z bogatą historią, której hasłem przewodnim zostało – dobry dzień to taki kiedy biegamy, wspaniały dzień to ten kiedy kogoś do biegania zainspirujemy.

Początki

Nie wiadomo co było inspiracją, ale początki zbiegły się z istotnymi w biegowej historii wydarzeniami. W 1896 r. zorganizowano pierwsze nowożytne Igrzyska Olimpijskie. Jedną z rozgrywanych dyscyplin był maraton na dystansie ok. 40 km. Rok później odbył się pierwszy Boston Maraton, a w kolejnym 1989 r. powstała marka Saucony, dziś kojarzona typowo z bieganiem, ale tworząca także buty lifestylowe. Firma została założona w 1898 roku przez młodych biznesmenów: Williama Donnoyera, Thomasa Levana, Waltera Snydera i Benjamina Reidera. Niewiele jednak informacji jest o samych założycielach.

sauconyNazwa Saucony (wymawiane poprawnie z ang. „Sock-a-Knee”, czyli „Sokenij”) pochodzi od indiańskiego słowa „Saconk” używanego przez plemiona Indian Lenni Lenape (Lenni Lanape to indiańska nazwa, ale znaleźć można także określenie „Delewarowie” – tak nazwali ich Francuzi). Dosłownie oznacza miejsce w którym „spotykają się dwie rzeki”. To właśnie w takiej lokalizacji powstała pierwsza fabryka w Kutztown w Pensylwanii. To również ta rzeka wraz ze znajdującymi się w niej trzema głazami stała inspiracją do powstania znanego dziś loga (trzy kropki oznaczają trzy głazy).

Rozwój następował szybko. Już w 1910 r. Saucony Shoe Manufacturing Company wytwarzało 800 par butów dziennie. Miały być przede wszystkim funkcjonalne, a odbiorcami byli zarówno dorośli jak i dzieci.

Z początkiem XX w. marka zaczęła interesować się mocno bieganiem, sama lekkoatletyka coraz bardziej koncentrowała się na tych dyscyplinach. W tamtych czasach zawodnicy nie mieli dużego dostępu do butów. Biegali w skórzanych kolcach, a w niektórych przypadkach boso. Od tego momentu celem stało się wyprodukowanie butów, które wpływałyby na jakość techniki sportowców.

Efektem prac powstały kolce z kangurzej skóry. Szybko zyskał reputację w środowisku trenerów. W 1958 r. liczba wytworzonych kolców osiągnęła 7446 par.

7446 Kolce Saucony z Kangurzej Skóry (1958)

Równolegle

Abraham Hyde z zawodu szewc wyemigrował z Rosji do Stanów Zjednoczonych w 1890 r. Solidną pracą szybko zyskał reputację. W 1910 r. zdecydował się otworzyć swój własny sklep. Jego pierwszym produktem były buty przypominające pantofle, które wykonane zostały z resztek dywanów. Dwa lata później Hyde odniósł sukces., a nazwa została zmieniona na A.R. Hyde and Sons. Wspólnie z synem Maxwell C. Hyde poszerzył dostępny asortyment o produkty damskie i dziecięce. W latach 30-tych rozpoczęli także produkcję łyżew, które zaczęły mieć coraz większą rolę w udziałach firmy. Kiedy zarządzanie w pełni przejął syn oferta wzbogaciła się o buty basebollowe oraz do gry w kręgle.

W czasie II Wojny Światowej zaprzestano produkcji butów cywilnych, a rozpoczęto tworzenie butów dla amerykańskiej armii. W tym czasie był jedyną firmą obuwniczą, która otrzymała nagrodę Army-Navy E Award za doskonałość w produkcji. Firma powróciła do produkcji cywilnej w 1946 roku, koncentrując się już typowo na obuwiu sportowym. W ramach rozwoju w 1952 r. Hyde dokonał zakupu Athletic Shoe Company i zmienił nazwę na Hyde Athletic Industries, Inc.

Hyde odnowił swoją pracę związaną z zamówieniami rządowymi na początku lat 60-tych, kiedy NASA przyznała firmie kontrakt na dostawę obuwia dla pierwszych astronautów, którzy w obuwiu tej marki przechadzali się w kosmosie. Jednak nie wpłynęło to mocno na samą działalność. Hyde pozostał wciąż małą firmą.

Planowano jej dalszy rozwój, jednym z krokiem był zakup marki Saucony w 1968 r i przeniesienie jej do wspólnej siedziby w Cambridge. Linia oferowanych produktów została zachowana. Utworzono nawet specjalny dział Saucony Shoe Manufacturing Co., Inc. Hyde.

Zainteresowanie bieganiem

Mówi się, że lata 70-te to największy wzrost popularności aktywności w Stanach Zjednoczonych, w tym głównie biegania. Jednak mimo specjalizacji w tej dyscyplinie, marka kojarzona była raczej z produktami dla zawodowców niż amatorów.

1972 r. to rok szczególny dla USA. Ich reprezentant Frank Shorter zdobył złoty medal Igrzysk Olimpijskich w Monachium na dystansie maratonu, który pokonał w czasie 2:12:19,8. Był trzecim Amerykaninem sięgającym po najwyższy laur na dystansie maratonu, ale pierwszym od 1908 r. Pokazywanie wydarzeń w telewizji zmieniło sposób postrzegania Amerykanów na sporty długodystansowe. Większość nie miała pojęcia co to maraton, dziwny dystans 26,2 mile. Niektórzy słyszeli o Maratonie w Bostonie, który rozgrywany był już od 1897 r. Niewielu jednak miało chęci się z nim zmierzyć. Od tych wydarzeń rekreacyjne bieganie stawało się popularne, biegał sam prezydent Jimmy Cartner.

Był to czas rozwoju także obuwia sportowego próbującego sprostać oczekiwaniom rynku. Pod koniec lat 70-tych, gdy większość producentów zaczęła przenosić swoją produkcję za granicę, głównie na Daleki Wschód, Hyde kontynuował produkcję wyłącznie w Stanach Zjednoczonych. Odmówił także początkowo skorzystania z rekomendacji profesjonalnych sportowców.

W 1977 r.  obuwie Saucony zostało docenione przez magazyn „Runner’s World” zdobywając nagrodę „Najlepsza jakość”. Jednym z wyróżnionych modeli został Saucony Venus No. 2. Przyczyniło się to do rozgłosu. Zarazem była to szansa na zmianę wizerunku butów przeznaczonych tylko dla sportowców zawodowych. Możliwość na zdobycie nowych klientów była tym większa, że w tym samym roku Jim Fixx wydał książkę „The Complete Book of Running”, która szybko stała się bestsellerem, a która podkreślała główne korzyści zdrowotne wynikające z regularnego biegania.

Sam Maxwell Hyde zdobytymi nagrodami mógł się czuć spełniony. Przeszedł na emeryturę przekazując działalność zięciowi Leonardowi R. Fisher.

1980 r.

Rosnąca popularność i chęć zaspokajania potrzeb użytkowników nakręcała innowacyjność. Tak postał model Trainer 80, który wyróżniał się mocowaniem cholewki bezpośrednio do podeszwy. Dziś jest to na porządku dziennym, jednak wcześniej łączenie przedzielała cienka forma doklejana do podeszwy. Szybko stał się ulubieńcem zawodników zarówno na treningi jak i zawody.

trainer80

Był to też jeden z ulubionych modeli Roda Dixa sponsorowanego przez markę, który doczekał się także własnego, imiennego obuwia. Rod to jedyny zwycięzca Maratonu Nowojorskiego, który na swoim koncie ma także medal olimpijski na 1500 m. Brąz zdobył w wieku 22 lat podczas igrzysk w Monachium w 1972 r. 11 lat później po dramatycznym finiszu w którym wyprzedził lidera wyścigu sięgnął po maratoński triumf.

Mówiono o nim – urodzony biegacz, a on sam powtarzał ciągle słowa – „Wszystko, co chcę, to pić browary i trenować jak zwierzę”. Po sukcesie Dixon stał się twarzą wielu reklam Saucony promujących najbardziej zaawansowane technologicznie buty do biegania.

roddixonPrzed wygraną w Maratonie w Nowym Jorku w 1983 roku, Rod Dixon pracował niestrudzenie z zespołem inżynierów Saucony, aby stworzyć swój model, który nazwano Dixon Racing Flats. W tym celu często odwiedzał fabrykę Saucony w Kutztown PA. Pokonując setki kilometrów w każdym nowym, wciąż udoskonalanym wzorze. Miał obsesję na punkcie szczegółów, zwłaszcza związanych z przesuwaniem się stopy w bucie czy pomiarów twardości pianki EVA. Rok po wygraniu maratonu, Dixon Racer został wypuszczony do ogólnej sprzedaży.

Dixon był pierwszym butem oferującym nową koncepcję ochrony zwaną „Dutchman” skupiającą się na  amortyzowaniu uderzeń pięty. Dodatkowo, jej twardy, zakrzywiony biomechaniczny kontur wpływał na zmniejszenie pronacji. Stałym konsultantem przy projektowaniu był doktor Dr. Santopietro specjalizujący się m.in. w dziedzinie urazów w sporcie. Dixon zawierał także podeszwę RD-1000 z poprzecznym bieżnikiem, zapewniającymi doskonałą stabilność, a także zapewniając doskonałą przyczepność zarówno na trawie, jak i na chodniku.

Doktor Frank Santopietro współpracował już wcześniej przy produktach marki m.in. modelu Jazz. Miał za sobą spore doświadczenie sportowe, pracując przez 12 lat przy maratone The Ocean State i dwadzieścia pięć lat z zespołem futbolu amerykańskiego NFL New England Patriots of Boston. Model Jazz odegrał ważną rolę w historii. W kolejnych latach ulegał zmianom dążąc do jak największej perfekcji stworzenia modelu dla biegaczy. W 1985 r. edycja Shadow Original Jazz posiadała 12 mm drop (spadek pięta-palce), co w połowie lat 80-tych było normą. Dziś dąży się do do 8 mm lub 4 mm, aby stworzyć bardziej  naturalny ruch podczas biegu.

Pod kątem technologicznym najważniejszy okazał się 1991 r, gdy Saucony wypuścił na rynek swoją technologię GRID (Ground Reaction Inertia Device) zapewniającą lepszą absorpcję wstrząsów. Unowocześniona koncepcja jest nadal używana w technologii PWRGRID i PWRGRID +.

G.R.I.D. Technology

Przed 1985 roku marka przeniosła siedzibę do Peabody, MA, gdzie w 1998 roku oficjalnie zmieniła nazwę z Hyde Athletic Footwear na Saucony, a sponsorując zawodników biegowych zaczęła odnosić coraz większe sukcesy. Wśród wspieranych sportowców znalazła się m.in. Lisa Lauren Weidenbach – zwyciężczyni 89-tej edycji Boston Maraton. Dobra passa zawodników trwała. Greg Welchem w 1994 wywalczył tytuł Mistrza Świata Ironman w Kona na Hawajach. 3-lata później Heather Fuhr powtórzył ten sukces.

W 1994 r. Saucony przeniósł produkcję z USA do Azji. W 2000 r. Jej produkty były dostępne w 23 krajach zagranicznych oraz w ponad 5,5 tys. punktach sprzedaży detalicznej w Stanach Zjednoczonych

W 2005 r. Firma Stride Rite Corporation kupiła Saucony, Saucony Originals, Spot-bilt i Hind i przeniosła swoją siedzibę do Lexington. Uruchomiła również fundację Saucony Run For Good, której głównym celem jest pomoc w walce z otyłością dziecięcą, zapewniając finansowe wsparcie organizacjom non-profit, które wspierają programy dla dzieci.

Dwa lata póżniej Collective Brands, Inc. zakupiło The Stride Rite Corporation. To także rok w którym Saucony podpisał kontrakty z 3 maratończykami ze ścisłej czołówki, a należał do nich: Jason Lehmkuhle, Nate Jenkins i Jacob Frey. W 2009 r. odważono się wesprzeć także Anthonym Famiglietti specjalizującego się na 3 000 m z przeszkodami z i dwukrotnego mistrza świata  Wallace Spearmon Jr.

W połowie 2012 r. Saucony (wraz z Sperry Top-Sider, Keds & Robeez) zostały zakupione przez Wolverine Worldwide. Dołączając do takich marek jak Merrell, Sebago i Hush Puppies.

Dzisiaj

Saucony specjalizuje się w modelach biegowych nadal, wciąż z tą dyscypliną sportu jest najbardziej kojarzoma. Do jej kultowych już modeli należą Triumph, Ride czy też kultowa wśród triathlonistów Kinvara. Kinvara była jednym z pierwszych niskoprofilowych butów na rynku (nie zerowym dropem, ale 4 mm). Model został zainspirowany irlandzkim dziedzictwem Bostonu. Nazwa nawiązuje do portu i wioski rybackiej w hrabstwie Galway na zachodnim wybrzeżu Irlandii, które znajduje się na szczycie wąskiej zatoczki otoczonej wzgórzami, średniowiecznymi zamkami i stromymi klifami. Saucony nawet podarował burmistrzowi Kinvary brązową replikę buta. Marka przy okazji promocji modelu zorganizowała nawet ponad 200 km sztafetę z Dublina do zamku w Kinvara w której udział wzięło 10 zespołów z USA, Kanady, Irlandii, Anglii, Niemiec, Francji i Belgii.

W tym roku logo Saucony zobaczycie na wielu imprezach biegowych i triathlonowych, 120 rocznica powstania marki zapowiada się hucznie.

baner saucony