Japonia uznawana jest za kraj kwitnącej technologii. Gdy Europa i Ameryka Północna rozważała popularyzację telewizji w komórkach, w Japonii już funkcjonowała. Gdy cieszymy się nową jakością odbieranego obrazu, Japonia już dawno z niego korzysta. Żaden inny kraj nie może poszczycić się tak dużą ilością globalnych marek w każdej z dziedzin. Wśród takich jak Sony, Toyota, Canon, jest także sportowa – Mizuno. To połączenie technologii z tradycją.

Sport od zawsze był popularną rozrywką, a wydarzenia sportowe do których jesteśmy dziś przyzwyczajeni, po raz pierwszy zyskały popularność w połowie XIX wieku. W Japonii największy rozwój sportowy nastąpił po przełomie politycznym w cesarstwie japońskim w 1968 r. (tzw. Restauracja Meiji). Do zmagań podczas Igrzysk ten kraj Kwitnącej Wiśni dołączył w 1912 r, bez wątpienia do rozwoju sportu przyczyniła się marka Mizuno.

Na początek Baseball

Rihachi Mizuno i jego młodszy brat Rizo w 1906 r. założyli sklep zlokalizowany w pobliżu szkoły Kitano Junior High w Osace. W publicznej szkole działała mocna drużyna bejsbolowa. Byli to jedni z pierwszych klientów braci. Kupowali przede wszystkim piłki bejsbolowe. Richard był fanem tej dyscypliny sportowej. Swój pierwszy mecz zobaczył w wieku 18 lat. Wcześniej sam pracował w sklepie z kimonami, zapragnął utworzyć coś swojego. Był to dobry okres i czas rozwoju tej dyscypliny. W Japonii baseball, czyli Yakyu (jest w tej chwili jedną z najpopularniejszych) narodził się w 1873 r, kiedy profesor Uniwersytetu Tokijskiego rozpoczął treningi ze studentami. Już 4-lata później powstawać zaczęły drużyny, spotkania można było oglądać za darmo. Dopiero w 1907 r. zaczęły odbywać się pierwsze biletowane mecze, a na mecze przylatywały zespoły z USA. Mizuno wpłynęło na wielu profesjonalnych graczy w baseball w Japonii.

– Od momentu założenia, szczególną dumę i przyjemność sprawiła nam możliwość uczestniczenia w ekscytującym świecie sportu i dostarczania sprzętu sportowego najwyższej jakości. Każdy z nas kieruje się ideałem prawdziwego sportu. Było to prawdą ponad 100 lat temu i jest nadal – wspominają przedstawiciele marki.

W 1910 roku przeniesiono sklep do Umeda-Shinmachi w Osace, a następnie zmieniono nazwę na „Mizuno Shop”. Trzy lata później rozpoczęto produkcję artykułów bejsbolowych, a następnie golfowych, angażując się w rozwój i tej dyscypliny. W 1935 roku salon wystawowy w klubie golfowym był największym na świecie. W 1941 roku nazwa firmy została zmieniona na znaną obecnie – Mizuno Co., Ltd.

W miarę upływu lat firma zaczęła rozszerzać produkcję o kolejne dyscypliny sportowe. Wśród nich m.in. narciarstwo i bieganie.

Narty

1927_01_narty

Pierwsze narty wyprodukowano w 1927 r. Był to jednak produkt zarezerwowany dla zamożnego społeczeństwa. Ich cena oscylowała w granicy 30 jenów, podczas gdy średnie dzienne wynagrodzenia rzemieślnika wynosiło ok. 1 jena (dziś to ok. 3,06 – 3,2 zł). Po II Wojnie Światowej zmiana produkcji poprzez większą mechanizację pozwoliła na poszerzenie grona odbiorców produktu, zwracając wciąż uwagę na to co charakterystyczne dla Japonii – badania i rozwój.

Kolce do biegania

Rok po produkcji pierwszych nart, w 1928 r marka rozpoczęła produkcję kolców do biegania. Był to rok Igrzysk Olimpijskich w Amsterdamie. Pierwsze buty wykonane zostały ze skórzanego materiału, a w podeszwie umiejscowiono dość ciężkie kolce. Był to początek rozwoju.

1928_02_kolce

Grupy projektanckie marki pracowały nad coraz bardziej zaawansowanymi modelami butów sportowych, które miały być przede wszystkim funkcjonalne. Jednym z marzeń było stworzenie modelu, który przyczyniłby się do ustanowienia nowego rekordu świata. Udało się to w 1991 r., gdy Carl Lewis podczas rozgrywanych Mistrzostw Świata w Tokio ustanowił nowy rekord świata w biegu na dystansie 100 m. Wynoszący 9,86 s [aktualny rekord należy do Usain Bolt – 9,58].

mizuno running

Kolce lekkoatletyczne Carla Lewis

Marka Mizuno rozwijała się coraz bardziej. Rok później, w 1992 r sportowcy reprezentujący markę Mizuno podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Albertville – zdobyli łącznie 28 medali, a podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie łącznie 72 medale.

W ofercie biegowej nie skupiano się tylko na zawodnikach rywalizujących na stadionie. W 1975 r. marka Mizuno produkowała obuwie nazwane M-line, które obejmowało wszystkie potrzeby – od butów sportowych po codzienne. Szybki rozwój przyczyniał się do opracowywania bardziej zaawansowanych serii.

W 1997 wyprodukowano pierwszy model „Wave Rider” – flagowego buta dla biegaczy wykorzystującego technologię Wave, starającej się pogodzić amortyzację i stabilność.

Wave Rider

Pierwszy model Wave Rider

Dziś marka tworzy szeroką gamę butów biegowych dla biegaczy wyczynowych i amatorów wykorzystujące duże zaawansowanie technologiczne jak na Japonię przystało.

Nie tylko sport

W swojej historii Mizuno produkował nie tylko sprzęt sportowy. Pasją jednego z braci były szybowce. Na 30-te urodziny marki postanowiono skonstruować pierwszy model. Po kilku latach prób i błędów zespół inżynierów przeprowadził lot próbny nad Mt. Fuji. W 1940 r. model 301 Soarer ustanowił nowy rekord wysokości. Sukces przyczynił się do tego, że w okresie II Wojny Światowej na polecenie japońskiego rządu rozpoczęto tworzenie szybowców wojskowych. Po wojnie przyszedł czas także na meble i artykuły sprzętu domowego. Ostatecznie powrócono do tego co było najważniejsze dla marki – produktów sportowych. Konieczna była jednak zmiana wizerunkowa.

Logo

Choć marka funkcjonowała na rynku już od 1906 r, to przez niemal 74 lata utożsamiana była z dużą literą „M”. Dopiero w 1980 r. rozpoczęto poszukiwania nowego symbolu. Uważano, że duże „M” jest zbyt podobne do trzech pasków marki adidas.

dawne logo mizuno

Przygotowano ponad 180 różnych znaków, jednak wszystkie odrzucano. Żaden nie odnosił się do „planetarnego” wyglądu, którego Mizuno poszukiwał.

W pewnym momencie długiego procesu projektowania Kenjiro Mizuno, ówczesny dyrektor Mizuno, złożył wizytę w grupie New Line Project, aby podzielić się swoimi przemyśleniami na temat kierunku w jakim powinni podążać, mówiąc – „Wszechświat rozszerza się bez granic, gromadząc i promieniując energię. Mam nadzieję, że sport rozszerzy się na szerszą skalę”. Mając na uwadze inspirujące słowa Mizuno, Kono i jego projektanci zaczęli rysować orbity planet i próbowali je zdefiniować w dynamiczny sposób, który wyrażałby sport w wolnej, ale energicznej koncepcji. Powstała nazwa „Runbird”, która łączyć miała w sobie dwie koncepcje: biegu (symbolizującego zdrowie i sport) oraz ptaka, który w Japonii symbolizuje ekspansję wolnych duchów.

Kono-san wspomniał – Ważne było dla nas zaprojektowanie logo, które nie tylko odzwierciedlało te uczucia, ale także pełniło rolę funkcjonalną na obuwiu. The Runbird, który mamy dzisiaj poprawia dopasowanie naszych butów, zapobiega deformacji i zwiększa ich wytrzymałość.

Umieszczenie wszystkich elementów w atrakcyjnym i dynamicznym logo było trudne i pracochłonne, ale Runbird, jaki znamy, zaczął nabierać kształtu pod koniec 1981 roku. Swobodny, graficzny symbol orbity trzech planet opartych na japońskiej koncepcji.

  • Linia Runbird oznacza „bezgraniczną przestrzeń i dynamikę sportu”.
  • Linia Runbird oznacza, że ​​nasze buty mają „poczucie szybkości i siły” oraz „czucie i elastyczność”.
  • Linia Runbird „poprawia samopoczucie, ma zdolności utrzymywania kształtu, zwiększa wytrzymałość i emanuje energią”.

Po obejrzeniu gotowego wzoru po raz pierwszy Masato Mizuno, ówczesny prezes Mizuno Corporation, który teraz jest dyrektorem naczelnym Olimpiady w Tokio 2020, był pod wrażeniem. Symbol zadebiutował w 1982 r. na kobiecych butach i odzieży amerykańskiej reprezentacji kobiet w siatkówce. Logo było bardziej masywne, miało szersze paski, a „M” umieszczono w środku. W końcu zdecydowano się zlikwidować monogram” M „. Z punktu widzenia oryginalnej koncepcji Runbird, „M” zastąpiono odwróconym trójkątem. Współczesny symbol Runbird miał swoje prawdziwe odsłonięcie na światowej scenie sportowej na olimpiadzie w Seulu w 1988 roku przyczyniając się do zdobycia złotych medalów m.in. Carl’a Lewisa w biegu na 100 m.

baner Mizuno